Fysiotherapie bij de Olympische Spelen
Bericht van Maarten.
Ik krijg natuurlijk vragen bij terugkomst van de Olympische Spelen over hoe ik het heb gehad. Al terugkijkend door mijn foto’s probeer ik wat highlight eruit te pakken. Niet direct die punten die je ook op televisie hebt kunnen zien, maar meer hoe ik het ervaren heb als fysiotherapeut van de bobslee en skeleton ploeg.
Het resultaat valt soms mee en tegen, maar leuker vind ik persoonlijk de weg er naartoe. Het is nou eenmaal niet zo dat iedereen op het hoogste podium kan staan. Kimberley had meer verwacht en de bobsleeërs waren juist weer erg blij met hun 10e en 13e plaats.
1) Olympisch dorp.
Aankomst in het Olympisch dorp is toch wel speciaal. Een dorp met alleen maar sporters en begeleiding, wat natuurlijk alleen maar topsport ademt. Nu wel bijzonder omdat het allemaal tijdelijke units waren in een vallei tussen de rotsen in. We hebben ook elk weer gehad. Hoe groter het aantal deelnemers hoe groter jouw faciliteiten zijn. Voor Nederland ligt er natuurlijk een grote focus qua staf en faciliteiten op Milaan. Toch hadden we wel een hele TeamNL lounge met behandelkamer en eigen gym!
Ook wel een trots gevoel dat ik nu als sporter en als begeleider de Olympische Spelen mag mee maken.
2) TeamNL Bobslee en Skeleton.
Het leukste is natuurlijk het team. Twee teams met hun eigen coaches, waarbij ik voor beide de fysiotherapie verzorgde. Soms een hele klus, maar wel altijd een hele hechte club met gemotiveerde mensen. Echt super om daar deel van uit te mogen maken.
3) Fysio on the Road
Fysiotherapie op een locatie is toch ook altijd weer een beetje anders. Ik behandelde zowel in het dorp, in het appartement of op de baan. Doordat we een klein team zijn met ook (deels) geen arts op locatie mocht ik ook af en toe aansluiten bij de medische overleggen. Wel interessant om te horen wat er allemaal aan voorbereidingen vooraf gaat aan zo’n groot evenement (btw ook een mooie omgeving voor een vergadering). Verder ben je er tijdens de warming up. Als fysiotherapeut ben je er voor een groot deel preventief, maar soms moet je ook wel belangrijke beslissingen nemen. Jelen gaf dit mooi aan bij een interview bij zijn 2-mans wedstrijd (vanaf 1.10 minuut). https://nos.nl/l/2603424
4) De behandeltafel
Op de baan staat de tafel bij de warming up. Altijd fijn om ook een plek te hebben om samen te komen, video’s te analyseren, te relaxen of ontspanningsoefeningen te doen. Je kunt er je spullen kwijt, maar indien nodig ook altijd snel paraat om in te kunnen springen als het nodig is.
5) Meer dan fysio…
Op de baan ben ik het meest te vinden op bij de warming up, de start of aan het filmen bij een bocht. We zijn een klein team, dus iedereen helpt ook mee met andere dingen. Zoals het maken van video’s om de baan te verkennen. Vanuit mijn eigen atletiek achtergrond hou ik er wel van om bij de start te zijn (is toch ook gewoon net als sprinten, zo snel mogelijk op gang komen, hoewel je die slee wel mee moet nemen natuurlijk, dat is wel onhandig) of de warming up baan. Daar bouwt de spanning zich langzaam op en is het een mierennest qua drukte. Heerlijk!
6) Bellisime Dolomiti
De dolomieten zijn wel ook echt een beetje in mijn hart gaan zitten. Wat een prachtige omgeving met die grote rotspartijen.
7) De vlag!
De opening van de Olympische Spelen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik altijd iets terughoudend was over het mee lopen met de opening. Maar ik moet toe geven, het was wel echt fantastisch! Heel centrum van Cortina d’Ampezzo stond helemaal volgepakt met enthousiaste mensen. En toch ook wel een trots gevoel dat wij met Kimberley een hele mooie vlaggendraagster hadden!
8) De praktijk en het ‘normale’ leven
Alle dank ook voor alle collega’s in de praktijk. Op het moment dat er één iemand weg is met de begeleiding van sport, zullen de andere een stapje harder moeten zetten. Helemaal top gedaan! En hoewel we op de Olympische Spelen waren, hebben we nog wel de andere sporters in de gaten gehouden die overal hun wedstrijden doen!
